| |
|
Abstract
Deelvaardigheid van het aanvankelijk lezen, waarbij klanken of
klankgroepen worden samengevoegd tot gesproken woorden.
Tekst
Auditieve synthese is niet zozeer een geheugenproces (hoewel klanken
wel enige tijd in het werkgeheugen moeten worden vastgehouden), maar
meer een herkenningsproces. Het woord dat uiteindelijk het resultaat
moet zijn van het synthetiseren van de klanken, maakt in principe al
deel uit van de woordenschat van het kind en hoeft alleen nog herkend
te worden. Auditieve synthese wordt ook gezien als leesvoorwaarde. J.
Sixma ging er in zijn leesvoorwaardentoets ook vanuit dat auditieve
synthese een herkenningsproces was door te kiezen voor voor kinderen
bekende woorden en door steeds richtingwijzers te geven als: het zijn
namen van dieren, het zijn allemaal kleren.
Aanvankelijk zal in de kleutergroepen auditieve synthese op
lettergreepniveau worden geoefend. Hierbij kan bijvoorbeeld gebruik
worden gemaakt van de namen van de kinderen in de klas: Chris-ti-aan,
He-leen enz. Heeft een kleuter moeite met auditieve synthese op
klankniveau, dan kan gebruik worden gemaakt van motorische en visuele
ondersteuning. De leerkracht gebruikt het lichaam als uitgangspunt:
Steek naar voren je a-r-m, wiebel met je t-ee-n. Ook kunnen
afbeeldingen of voorwerpen hulp bieden. De leerkracht legt een aantal
voorwerpen of afbeeldingen in de kring (eenvoudige mkm-woorden) en
zegt: Wijs eens aan de b-oo-t, de p-o-p. Uiteindelijk moet het kind
klanken kunnen samenvoegen zonder ondersteuning.
In het Curriculum Schoolrijpheid Auditieve training en in Diagnostiek
van technisch lezen en aanvankelijk spellen van Struiksma e.a. wordt
de deelvaardigheid auditieve synthese gekoppeld aan het auditief
geheugen cq de vaardigheid reeksen woorden na te kunnen zeggen. Het
feit dat dit voorwaarden zouden zijn voor auditieve synthese, blijkt
in de praktijk niet op te gaan. Het oefenen van het nazeggen van een
reeks woorden met als doel de auditieve synthese te verbeteren, lijkt
dan ook niet zinvol.
In de leestheorie wordt steeds meer afstand genomen van een strikte
verdeling in deelvaardigheden. Lezen wordt gezien als een vaardigheid
waarbij afzonderlijke woorddelen moeten worden herkend en
samengevoegd. Analyse en synthese worden niet afzonderlijk van elkaar,
maar samen en in combinatie met lettertekens geoefend.
Andere auditieve deelvaardigheden zijn:
auditieve discriminatie,
auditieve objectivatie, auditieve
analyse.
|
|