|
Inleiding
Deze frequente aandoening werd in 1831 voor het eerst beschreven en
operatief behandeld door baron Guillaume. Dupuytren in Parijs. Het begin van deze
ziekte zou kunnen gevonden worden bij de Kelten, vandaar ook de naam
"Keltische Klauw".
|
Guillaume Dupuytren |
Hoewel dit ziektebeeld reeds lang wordt bestudeerd is de
oorzaak nog steeds niet bekend. De aandoening wordt gekenmerkt door het
ontstaan van fibreuze knobbels in de handpalm die zich uitbreiden tot
strengen van de handpalm tot de vingers. Tenslotte kan retractie optreden
met een flexiestand van de vinger. Het begin van de ziekte wordt meestal
vastgesteld na het 40ste levensjaar maar het kan ook vroeger; meer bij
mannen dan bij vrouwen en bij meer dan de helft komt de aandoening
dubbelzijdig voor. De ziekte is familiair, dit betekent dat, wanneer iemand
in een familie de ziekte heeft, de kans dat iemand anders uit dezelfde
familie de ziekte ook krijgt groter is dan wanneer de ziekte niet in de
familie voorkomt. Erfelijkheid is echter (nog) niet bewezen. |
Verloop
Het verloop is zeer variabel: het begint
met een knobbel in de handpalm die kan evolueren tot een koord en eventueel
tot een contractuur. Sommige patiënten hebben reeds 6 maanden na het eerste
merkbare begin een duidelijke contractuur; anderen daarentegen houden 20
jaar enkele onschuldige knobbeltjes zonder enig teken voor progressie. Ook
na een operatieve ingreep varieert het verloop: sommigen krijgen reeds
enkele maanden na de ingreep een recidief, terwijl anderen 10 of meer jaren
vrij blijven van recidieven. Soms worden knobbels op de voetzool gezien
(ziekte van Lederhose), ook een verharding van de penisschacht met kromstand
gedurende de erectie (ziekte van Peyronie) behoort tot hetzelfde
ziektebeeld.
Symptomen
De ziekte van Dupuytren begint heel onschuldig, zonder pijn en zonder
ontstekingsverschijnselen. Het zijn vooral de pink en de ringvinger die het
meest getroffen worden. Het eerste teken dat de patiënt gewaar wordt, is een
lichte verharding van de handpalm. Na verloop van tijd ontstaan er palmaire
knobbeltjes. Vervolgens vormen de knobbeltjes een onderhuidse streng. Deze
streng is afkomstig van een peesblad dat zich omvormt tot een harde koord en
na verloop van tijd op de vinger trekt zodanig dat deze niet volledig meer
kan gestrekt worden. De buigpezen hebben met dit ziekteproces
niets te maken. De knobbels ontstaan tussen huid en pezen.
Operatieve behandeling
Om een goed bruikbare hand te houden is operatief ingrijpen een
mogelijkheid. U moet zich hierbij echter wel realiseren dat de (plastisch)
chirurg alleen maar de ziekteverschijnselen kan weghalen, maar niet de
ziekte zelf. De kans dat de vingers na de operatie op een gegeven moment
toch weer krom gaan staan blijft dus altijd aanwezig.
Bij de operatie zal de chirurg de bindweefselstrengen zoveel mogelijk weg
proberen te halen, zodat de vingers weer gestrekt kunnen worden. Ook kan de
chirurg een klein lapje huid van een andere plaats in het lichaam inzetten.
In ernstige gevallen kan de chirurg een grote huidlap van de onderarm
inzetten, compleet met bloedvaten. Dit is echter een zeer uitgebreide
operatie, met een langdurige nabehandeling.
Complicaties
De belangrijkste complicaties zijn een verstoring in de bloedvoorziening van
het ingezette huidlapje, het ontstaan van een buigbeperking (u kunt de
vingers dan niet helemaal meer buigen) en het ontstaan van een zwelling. Een
zwelling heeft een nadelige invloed op zowel de doorbloeding als op de
bewegelijkheid.Voorkomen is hier dus beter dan genezen.
Niet-operatieve behandeling
Tegenwoordig is behandeling van de ziekte van Dupuytren mogelijk zonder
operatie met behulp van de zogenaamde naaldaponeurotomie. De procedure die
bij deze manier van behandeling gevolgd wordt, staat hieronder beschreven.
Om te beginnen wordt tussen de huid en de verdikte aponeurose een mengsel
van een Prednison preparaat en Lidocaine (verdovend middel) 1 op 5
ingespoten. Vervolgens wordt met een speciale naald de contraherende streng
doorgenomen. Er is geen andere anaesthesie nodig. De behandeling duurt
slechts ongeveer een half uur. Gedurende 6 weken moet de patient
strekoefeningen met de vinger doen.
Voordelen
naaldaponeurotomie
Samengevat zijn de voordelen van de naaldaponeurotomie ten opzichte van de
eerder genoemde operatieve behandeling als volgt:
-
Geen anaesthesie nodig
-
Behandeling duurt slechts 30 minuten
-
Zeer weinig complicaties
-
Recidief niet hoger dan bij operatieve behandeling
-
Bij recidief is eenvoudig nieuwe behandelig mogelijk
-
Minder en minder ernstige complicaties
-
Korte wachttijden
|
